Ένας από τους σταθμούς της πρωινής μου βόλτας, είναι η παραλία του χωριού.
Καταλήγω σε αυτήν γύρω στις 8:30 και, σχεδόν κάθε μέρα, υπάρχουν κάποιοι σκόρπιοι λουόμενοι που απολαμβάνουν την ησυχία.
Αυτού του είδους τη μοναχικότητα την γύρευα πάντα.
Στην[...]
Ο Λοΐζος κι ο Χικμέτ, ο Όσιαν Βουόνγκ κι η Σύλβια Πλαθ, ο Σαδίκης και οι Στίχοιμα, η λατρεία των κακών ανθρώπων και η ευτυχία που κρύβεται σε ένα βίντεο με γατάκια.
Αυτά και άλλα πολλά (ή και λιγότερα)[...]
Μικρά παραληρήματα σήμερα.
Αφόρητα αυτοαναφορικά κείμενα και εντελώς προσωπικές μουσικές για δύο περίπου ώρες.
Έχω να πω κάτι για τις κρίσεις πανικού, τον φόβο του θανάτου, τη μοναξιά του να μη μοιράζεσαι αυτά που γίνονται μέσα σου, τη συντριβή του να πληγώνεις[...]
Ένα για τον Δρόμο σήμερα και η φάση ήταν μουσική που σου κάνει κομμάτια τη ψυχή (όπως με τακτ μου εξομολογήθηκε 8χρονος ακροατής που είναι αναγκασμένος να με ακούει με την μητέρα του εκείνες τις ώρες) και ιστορίες βιβλίων, κάπως[...]
