Οι νύχτες του Ραμόν

Στον ύπνο μου πετούν κορυδαλλοί και μ’ αγουροξυπνάνε την ώρα που οι φίλοι μου οι παλιοί δίτροχα καβαλάνε. Κατώφλια ντύνονται φιλιά και κόκκινα γεράνια σπίτι και ταίρι και δουλειά χτίζουν την περηφάνια. Πέντε άδραξαν σφυρί κι αμόνι για το σήμερα[...]

Σου `χα μιλήσει από παλιά για κείνες τις χαλασμένες κιθάρες πίσω από τζάμια θαμπά κι αραχνιασμένες γωνίες όνειρα που δε χρειάζονται άλλο και τα διώχνουμε Σ’ όλα τα σπίτια βλέπω κάτι κιθάρες με σπασμένες χορδές που μου φέρνουνε θλίψη Γ.[...]

Αν με πηγαίναν αύριο στην κρεμάλα μανούλα μου μανούλα δόλια μάνα ξέρω ποιανού το δάκρυ στάλα στάλα θα 'πεφτε από τα μάτια τα μεγάλα μανούλα μου μανούλα δόλια μάνα Μια και με γράψανε φονιά πήρα τον κόσμο παγανιά και την[...]

Ξυπνώ μεσάνυχτα Κι ανοίγω το παράθυρο Κι αυτό που κάνω Ποιος σου το' πε αδυναμία Που λογαριάζω Το μηδέν μου με το άπειρο Και βρίσκω ανάπηρο Τον κόσμο στα σημεία Να κοιμηθώ στο πάτωμα Να κλείσω και τα μάτια Γιατί[...]

Όπου και να ταξιδέψω η Ελλάδα με πληγώνει. Στο Πήλιο μέσα στις καστανιές το πουκάμισο του Κενταύρου γλιστρούσε μέσα στα φύλλα για να τυλιχτεί στο κορμί μου Στη Σαντορίνη αγγίζοντας νησιά που βουλιάζαν Στις Μυκήνες σήκωσα τις μεγάλες πέτρες και[...]

Μαλαματένια λόγια στο μαντήλι Τα βρήκα στο σεργιάνι μου προχθές Τ' αλφαβητάρι πάνω στο τριφύλλι Σου μάθαινε το αύριο και το χθες Μα εγώ περνούσα τη στερνή την πύλη Με του καιρού δεμένος τις κλωστές Τ' αηδόνια σε χτικιάσανε στην[...]