Μικρά παραληρήματα σήμερα.
Αφόρητα αυτοαναφορικά κείμενα και εντελώς προσωπικές μουσικές για δύο περίπου ώρες.
Έχω να πω κάτι για τις κρίσεις πανικού, τον φόβο του θανάτου, τη μοναξιά του να μη μοιράζεσαι αυτά που γίνονται μέσα σου, τη συντριβή του να πληγώνεις εκείνον που αγαπάς.
Θα ευθυμήσουμε όπως καταλάβατε, οπότε εισέρχεστε με δική σας ευθύνη.
ΥΓ. Θα παίξω μόνο επιτυχίες όμως. Κάτι δεν είναι κι αυτό;